|
- De sleutel.. -
|
3 oktober 2007
|
Half tien 's avonds, het is donker in de straten. Slechts het schijnsel van de straatlantaarns belichten de eenzame man met de (eenzame) hond die hun dagelijkse wandeling maken. Ik rij over de parkeerplaats, de steeg in en parkeer mijn fiets in de achtertuin. Er brandt licht in huis en in een automatisme trek ik aan de deur. Op slot. Opeens bedenk me dat mijn oma haar verjaardag viert, en ouders en broertje dus in Kampen zijn. Op het zelfde moment bedenk ik me ook dat mijn sleutel van de achterdeur nog op het aanrecht ligt..
21.45
Ik zet mijn fiets op slot en loop naar voren. Ik heb het geluk een reserve sleutel van de voordeur aan mijn fietssleutel te hebben hangen. Ik steek de sleutel in het slot en begin te morrelen. Eerst naar links, maar er gebeurd niks. Dan naar rechts, en wederom gebeurd er niks. Een lichte paniek slaat toe, want als de voordeur sleutel het niet doet, kan ik niet naar binnen. Ik besluit moeder te bellen op de mobiel. De telefoon gaat over, en dan... voicemail.
Weer morrelen met de sleutel, iets meer krachten zetten nu. Links, rechts, weer links, een beuk tegen de deur en dan meer weer bellen. De telefoon gaat over, en over, en over...voicemail. Dan vader maar bellen, meteen voicemail. Ik had het kunnen weten. Weer morrelen aan het slot, harder duwen tegen de deur en moederlief nog minstens tien keer opgebeld. Geen gehoor. Wat nu?!
22.30
Ik besluit mensen te gaan bellen of ik daar terecht ken en stuur moeder een sms dat ze zo gauw mogelijk wat moet laten horen. Na een paar keer is het raak, Marcel is thuis en hij is zo lief om me tijdelijk op te vangen. Meteen erachteraan een sms gestuurd naar moederlief dat ik bij Marcel ben, en daar me gewikkeld in dekens en Scrubs gekeken op zijn laptop. En toen viel ik bijna in slaap...
23:45
De telefoon gaat, een sms. Eindelijk! Ze zijn er bijna. Ik doe snel mijn jas aan, pak mijn tas, sleutel en spring op de fiets. Helaas is bijna een rekbaar begrip want ik heb nog een tien minuten/kwartier moeten wachten tot ze er waren. En toen was ik eindelijk thuis. Wat gedronken, gegeten, wc en meteen naar bed.
Ik was kapot!
| |
|
|
