|
- Hyves -
|
18 september 2007
|
Even een kort berichtje tussendoor!
Vandaag mezelf meer tot leven geblazen op Hyves
En dan blijkt het stiekem toch wel leuk te zijn!
Met inmiddels 103 vriendjes, een aantal teruggevonden basisschool genootjes
En de halve familie online, is het nog best gezellig!
Dus misschien, tot daar!
| |
|
|
|
- Mijn School -
|
|
Elke dag staat mijn school er weer
Alsof het niets is, slechts een betonnen gebouw
Waar in geleefd word, in geleerd
Prestatie's gemaakt, regels verzonnen
Relatie's begonnen, verbroken, vriendschappen ontstaan
En opdrachten gemaakt
Allemaal in dat betonnen gebouwtje
Dat er altijd weer staat
En terwijl Den Haag zijn openbaringen doet
Met de koningin op de troon
Zitten wij weer te luisteren
Te leren, te praten, sociaal te wezen
Of juist niet, als Merel van twaalf
Weer een briefje op haar rug vind
Leraren komen en leraren gaan
Andere plannen, idealen, overspannen
De plek waar je leert dat leraren
Ook maar mensen zijn, geen monsters
Die proefwerken opeten als ze boos zijn
En in dat betonnen gebouwtje
Dat er altijd weer staat
(Zo ook deze frisse dinsdagochtend)
Loop ik, met mijn tas, door de gang
Altijd achteraan, nooit voorop
Daar waar ik observeer
Dingen tot mij neem, als een spons
Mijn inspiratie uithaal
Maar ook moe van word
Misschien is mijn middelbare school
Dat betonnen gebouwtje waar de bus langs rijdt
Wel mijn houvast als het iets minder gaat
Want elke ochtend als ik op mijn fiets stap
Staat hij er weer, onveranderd
Alsof het niets is...
| |
|
|
|
- Treingedachten -
|
|
Waarom kijkt u naar me?
Staat er iets op mijn voorhoofd?
Straald mij iets uit, of
Interesseer ik u?
Ziet u dingen die ik niet kan zien?
Waaraan denkt u op dit moment?
Doe ik u ergens aan denken,
Iemand, een persoon
Een oude vriend, vriendin
Een ansichtkaart van jaren geleden?
Het spoor raast onder ons door
U blijft kijken, tranen in uw ogen
Uw trillende hand klemt zich rond de leuning
Buiten staan koeien te kijken, ze staan stil
Maar wij bewegen, zoals het altijd gaat
Het leven gaat door
Een gele slang door het groene landschap
Maar we blijven zwijgen, u kijkt in uw krant
De actualiteiten verdringen het nu
Maar ik voel uw ogen door het blad piercen
Ik kijk naar buiten, ik schrijf en teken
En ik denk, zoals ik altijd doe, over vanalles
De chaos in mijn hoofd herscheppen, ordenen
Iets wat ik ook eens met mijn kamer zou moeten doen.
Bedenk ik me,
Station Amersfoort (Centraal)
U moet eruit, op weg naar huis of op bezoek
De krant in het rek, leunend op uw stok
Een vriendelijk knikje vanaf het perron
Door het raam van de trein
Het gaat u goed..
| |
|
|
