|
- Silly little dreamer - dreaming. -
|
3 januari 2008
|
Ik gaf mijn gezicht een hand
En ritste mijn gedachten dicht
Dit is mijn dag
Wist ik
Ik wist niet hoe ik moest beginnen. Want het begin is toch essentieel. Dus begin ik maar bij de eerste gedachte die ik had gister. Het was koud. Ik hoorde het gras onder mijn voeten kraken. Ik dacht nog: meestal kraakt gras niet, het zal wel vriezen. Wat het ook deed, kwam ik later achter. De bushalte was ook koud, en daar stond ik te wachten. Het duurde ongeveer zeven minuten. Strippenkaart laten zien en gassen maar. De trein op het station was lang en rustig. Ik zat alleen in de coupé, op een moeder met huilbaby na. Gelukkig had ik muziek op, en kan ik mijzelf afsluiten van de wereld als het nodig is. Ik heb er geen last van gehad. In Groningen hielp ik haar en de buggy uit de trein.
Kerst in Leek. Of was het nou Tolbert? Tolbert-Leek. Het was in ieder geval gezellig en leuk. Verhelderend. En al die andere dingen. Kadotjes gekregen en gegeven. En Dr.Who gekeken. Wat dus best wel heel erg leuk is. Erg genoeg weet ik er niet zoveel meer van. Met een zere keel en brandende ogen en een soort van koorts in je kop sla je blijkbaar niet zoveel op. We hadden boerenkool, dat wist ik nog. En er liep een cavia over de tafel. En taksi en tosti's en thee.
Terug in de trein heb ik Harry Potter gelezen, het werd steed spannender. In de bus heb ik het uit gelezen. Ik moet zeggen, ik was best teleurgesteld over het einde. Hoeveel mensen die elkaar leren kennen op de middelbare school trouwen met elkaar, onderling. Vervelend. Beetje afgezaagd, maarja het blijft een kinderboek.
Stiekem wel benieuwd naar de film ^^.
| |
|
|
1 Comments:
Het was kerst in Tolbert. :) Tenminste voor zolang als dat Leek-Tolbert-Roden-Zevenhuizen nog niet aan elkaar vast gebouwd wordt, maar dat zal ook nog wel even duren.
Leek is waar de bus heenrijd, maar wel precies over de grens Leek-Tolbert.
Doctor Who, het is hardstikke gaaf ja. Maar ik zat ook vaak niet op te letten hoor, dat komt niet specifiek door koorts. Brandende ogen zou kunnen, die zaten ook de hele tijd in mijn beeld. ;)
Je hebt hem uit, goedzo! Dat laatste hoofdstuk was inderdaad een beetje zoetsappig enzo he, dat vond ik ook wel. Maar ik houd van happy endings dus ik vond het niet echt erg.
Een reactie posten
<< Home